Een veilig Hoorn voor iedereen

Iedereen in Hoorn moet zich veilig voelen – thuis, onderweg en in de openbare ruimte. Toch is dat niet vanzelfsprekend. Volgens cijfers van het CBS voelt een groot deel van de vrouwen, LHBTIQ+-jongeren en mensen met een beperking zich onveilig. Meer dan 80% van de vrouwen en meisjes is weleens lastiggevallen of ongewenst aangeraakt in de openbare ruimte.

Safe Streets: woorden omzetten in daden
In 2024 tekende de burgemeester de intentieverklaring Safe Streets op Internationale Vrouwendag. Een belangrijk signaal, maar Hoorn moet nu ook laten zien dat het menens is. ÉénHoorn wil dat er een actieplan Veilig Hoorn komt, met concrete maatregelen:

Betere verlichting in parken, fietstunnels en stille straten.
Meer toezicht door politie, handhaving en toezichthouders.
Gerichte camerabewaking op plekken waar incidenten vaker voorkomen.
Preventieprogramma’s in samenwerking met scholen, horeca en wijkteams.

Daarnaast willen we de sociale veiligheid versterken: in buurten, scholen, sportclubs en het openbaar vervoer.

Veiliger samenleven
Veiligheid gaat verder dan handhaving. Het gaat ook om elkaar kennen, aanspreken en helpen. Daarom zet ÉénHoorn in op:

Buurtpreventie via WhatsApp en andere apps, gecoördineerd door wijkregisseurs.
Buurtvader- en buurtmoederprojecten, zoals in Den Haag, waarin bewoners samen met jongerenwerkers en handhaving zorgen voor rust en betrokkenheid in de wijk.
Meer ontmoetingsplekken voor jongeren, zoals zelfstandige jongerencentra buiten de bestaande wijkcentra. Jongeren die begeleiding, coaching of een luisterend oor krijgen, veroorzaken minder overlast en voelen zich meer onderdeel van hun stad.

Huiselijk geweld en sociale veiligheid thuis
Veiligheid begint bij de voordeur. Daarom wil ÉénHoorn meer samenwerking met Veilig Thuis, de wijkteams en de zorginstanties. We onderzoeken de effectiviteit van de huidige aanpak en zetten in op betere meldprocedures en ondersteuning voor slachtoffers.

Capaciteit en zichtbaarheid
ÉénHoorn pleit voor een onderzoek naar de beschikbare capaciteit van politie, handhaving en particuliere beveiliging in Hoorn. We willen dat er voldoende mensen op straat zijn, zichtbaar en aanspreekbaar. Waar nodig kunnen toezichthouders aanvullende taken krijgen om de veiligheid te vergroten.
De gemeente moet bovendien investeren in goede verlichting, cameratoezicht en duidelijk onderhoud van plekken die nu onveilig aanvoelen, zoals parken en fietsroutes.

Samen voor een veilig Hoorn
De moord op Lisa heeft in heel Nederland diepe sporen nagelaten. Ook in Hoorn voelen veel inwoners sindsdien meer angst en onrust. ÉénHoorn begrijpt dat gevoel en wil alles doen om te zorgen dat niemand meer met angst over straat hoeft.
Een veilige stad maken we samen – met bewoners, ondernemers, politie, scholen en maatschappelijke organisaties.

ÉénHoorn: samen voor een veilig Hoorn.

Veiligheid

Cameratoezicht uitbreiden op onveilige plekken

Inwoners moeten zich veilig kunnen voelen op straat, overdag én ’s avonds. In meerdere wijken in Hoorn horen we dat mensen, vooral vrouwen, jongeren en ouderen, bepaalde plekken mijden zodra het donker wordt. Dat is onaanvaardbaar. Cameratoezicht helpt om dat gevoel van veiligheid te vergroten. Het ondersteunt opsporing, werkt preventief en vult het capaciteitstekort bij politie en handhaving aan. Daarom willen we camera’s op plekken waar overlast, intimidatie of geweld voorkomen en waar inwoners zich onveilig voelen. Veilig over straat kunnen is geen luxe, maar een basisvoorwaarde voor vrijheid.

Motivatie:

Volgens de evaluatie van cameratoezicht in de publieke ruimte van het WODC levert cameratoezicht een belangrijke bijdrage aan de opsporing. Beelden worden regelmatig gebruikt als bewijsmateriaal in strafzaken. Zichtbare camera’s verminderen bovendien aantoonbaar overlast en criminaliteit, waardoor bewoners zich veiliger voelen en incidenten sneller kunnen worden aangepakt.

—

6. Stelling: De gemeente moet meer geld uitgeven aan boa’s

Standpunt:

Nederland kampt met een structureel tekort aan politiecapaciteit. Dat is voor een rechtsstaat onacceptabel en raakt Hoorn direct: wanneer er overlast, intimidatie of geweld dreigt, is er vaak te weinig blauw op straat. De politie moet zich kunnen richten op het bestrijden van criminaliteit, maar de openbare orde moet wel bewaakt blijven. Daarom moet de gemeente meer geld uittrekken voor boa’s.

Zichtbare handhaving zorgt aantoonbaar voor minder ordeverstoringen en een groter veiligheidsgevoel. In Hoorn ontstaat juist ’s avonds en in de late uren een handhavingsgat, terwijl dat precies de momenten zijn waarop inwoners — vooral vrouwen en ouderen — aangeven zich onveilig te voelen. Dat vinden wij onaanvaardbaar. Meer boa’s in de avond en nacht, en aanvullende veiligheidsteams in wijken met structurele overlast, zijn noodzakelijk. Daarnaast moet het kabinet de politie- en justitieketen structureel versterken.

Motivatie:

Volgens onderzoek van het WODC leidt de zichtbare aanwezigheid van toezichthouders tot minder ordeverstoringen en meer veiligheidsgevoel onder bewoners. Omdat de politiecapaciteit ontoereikend is, kunnen boa’s een belangrijke rol spelen in het waarborgen van de openbare orde. Extra inzet in de avonduren sluit aan bij de momenten waarop inwoners de meeste onveiligheid ervaren.

—

Jeugd & Veiligheid

7. Stelling: In plaats van preventie moet er meer geld naar harde aanpak jeugdcriminaliteit

Standpunt (integraal):

Wij zijn het het eens met de stelling dat geld voor preventie moet worden ingeruild voor een harde aanpak van jeugdcriminaliteit. Als je preventie wegbezuinigt, ontstaat er meer criminaliteit, niet minder. Iedereen kent het patroon: een jonge gast glijdt af in groepjes op scooters, loopt met messen, begint met kleine diefstallen en straatintimidatie. Als niemand vroeg ingrijpt, gaat het van brokkenpiloot naar vaste klant bij politie en rechtbank. Dan beginnen de echte kosten: politie-inzet, rechtszaken, jeugddetentie en reclassering. Ondertussen heeft een wijk te maken met angst, overlast en vernedering. Sommige jongeren komen er nooit meer uit en belanden in een levenslange criminele loopbaan. Dat betekent levens die worden verwoest, voor daders én slachtoffers.

Daarom zeggen wij: het is geen keuze tussen preventie of aanpak. Beide zijn nodig. Eerst duidelijke grenzen, daarna begeleiding om afglijden te stoppen. Wie op tijd wordt teruggehaald, komt er wel uit. We willen snelle ingrepen zodra jongeren grensoverschrijdend gedrag vertonen en hulp voordat het ontspoort. Geen generatie verloren laten gaan aan criminaliteit. Dit is geen soft gedoe, maar gezond verstand en harde praktijk: voorkomen is goedkoper, menselijker en veiliger. Zo bouwen we een stad waar jongeren een toekomst hebben, niet een strafblad.

Motivatie:

Preventie voorkomt dat jongeren verder afglijden en uiteindelijk in het dure en zware strafsysteem terechtkomen. De maatschappelijke en financiële schade van late interventies is veel groter dan de investering in vroege begeleiding. Een combinatie van grenzen stellen en ondersteuning biedt de grootste kans op het doorbreken van crimineel gedrag en het herstellen van veiligheid in wijken.

—

Jeugd

8. Stelling: Strenger optreden tegen overlastgevende jongeren moet plaatsmaken voor activiteiten voor jongeren

Standpunt:

Wij zijn het oneens met de stelling dat strenger optreden tegen overlastgevende jongeren moet worden ingeruild voor activiteiten voor jongeren. Dat is een valse keuze. Jongeren hebben zowel kansen als duidelijke grenzen nodig. Als de gemeente stopt met optreden tegen overlast, wordt het onveilig op straat, voor bewoners én voor jongeren zelf. Activiteiten en voorzieningen zijn belangrijk, maar niet als vervanging van handhaving. Zonder structuur, begeleiding en normstelling ontstaan groepsdruk, intimidatie, straatcultuur en afglijden richting criminaliteit.

ÉénHoorn staat voor handhaven én begeleiden. Niet loslaten, maar aanwezig zijn. Jongeren helpen vooruitkomen, niet laten vallen.

Motivatie:

Veiligheid en ontwikkeling gaan hand in hand. Handhaving voorkomt dat problematische groepen de straat domineren, terwijl activiteiten en begeleiding jongeren perspectief geven. Gemeenten die alleen op vrijetijdsbesteding inzetten zonder handhaving zien vaker dat overlast zich verplaatst of escaleert. Een combinatie van optreden en ondersteuning biedt de beste basis voor veiligheid én toekomstkansen.